style przywiązania Bowlby’ego

W dzisiejszych czasach relacje międzyludzkie zmieniają się, a związki stają się coraz bardziej złożone. Niezależnie od tego, czy jesteśmy w krótkotrwałym romansie, czy długotrwałym związku, warto zrozumieć, że istnieją różne style przywiązania, które wpływają na naszą relację i wspólną przyszłość. Poznanie ich może pomóc zbudować zdrowy i satysfakcjonujący związek.

Miłość, to relacja oparta na więzi emocjonalnej, poczucia bezpieczeństwa i świadomym przynależeniu w relacji. Kształtuje się ona w dzieciństwie w relacji ze swoimi opiekunami. O tym w jakim rodzaju więzi zbudujemy naszą relację, decydują doświadczenia z czasów dzieciństwa. Niebagatelną rolę pełni to specyficzna więź z matką. Nie dlatego, że jest lepsza, tylko dlatego, że jest pierwszym reprezentantem takiej więzi. To z nią jako pierwszą budujemy już więź w życiu płodowym. Nie marginalizuję tu roli ojca, na nim spoczywa rola świadomego budowania więzi z dzieckiem i to jaką sam miał wieź ze swoja matką, determinować będzie na jego rolę partnera i ojca. Największym problemem w związku jest znalezienie równowagi pomiędzy bliskością a zachowaniem autonomii. John Bowlby jest twórcą teorii przywiązania, którą rozwinęła Mary Ainsworth. Dzięki ich pracy możemy świadomie pracować nad swoim stylem przywiązania.

Nim zaczniemy, zapraszam cię do wykonania testu dotyczącego Twojego stylu przywiązania, który znajdziesz poniżej:

Masz często trudność w identyfikowaniu i nazwaniu swoich potrzeb w relacjach z partnerką/partnerem.

Często się martwię, że moja partnerka/partner tak naprawdę wcale mnie nie kocha.

Bezpiecznie się czuję, dzieląc się moimi myślami i uczuciami z partnerką/partnerem.

Często martwię się, że moja partner/partnerka nie będzie chciała ze mną być.

Zauważam, że moje relacje z partnerką/partnerem są często chaotyczne lub nieprzewidywalne.

Wolę nie być zbyt blisko mojej partnerki/partnera.

Wolę ukryć przed partnerką/partnerem, to co naprawdę czuję.

Czuję się często zaniepokojony lub niechętny, jeśli chodzi o otwieranie się emocjonalnie przed partnerką/partnerem.

Boję się, że stracę miłość mojej partnerki/partnera.

Kiedy okazuję uczucia partnerce/partnerowi, to boję się, że ona nie czuje tego samego do mnie.

Zbliżenie do partnerki/partnera nie sprawia mi trudności.

Kiedy nie widzę mojej partnerki/partnera to boję się, że może się zainteresować kimś innym.

Moja partnerka/partner naprawdę rozumie mnie i moje potrzeby.

Często marzę o tym, by uczucia, jakimi darzę moją partnerkę/partnera, były w pełni przez nią odwzajemnione.

Moja partnerka/partner dostrzega mnie jedynie wtedy, gdy jestem zdenerwowany.

Mam trudność w identyfikowaniu i wyrażaniu swoich emocji wobec mojej partnerki/partnera.

Staję się nerwowy, gdy partnerka/partner zbliża się do mnie za bardzo.

Jest mi trudno otworzyć się przed partnerką/partnerem.

Moja potrzeba, by być blisko partnerki/partnera często ją odstrasza ode mnie.

Czasem mam trudność w zaufaniu mojej partnerce/partnerowi.

Zazwyczaj dyskutuję o moich problemach i troskach z partnerką/partnerem.

Trudno mi pozwolić sobie na to, by w pełni polegać na partnerce/partnerze.

Bardzo denerwuje mnie, gdy nie dostaję wystarczająco dużo czułości i wsparcia od mojej partnerki/partnera.