Pozwólcie, że zacznę od kilku słów o autorze. Jesper Juul, był duńskim pedagogiem i terapeutą rodzinnym. Jego misją było pomaganie rodzicom na całym świecie. W budowaniu bliskich relacji z dziećmi i rozwijaniu się dzięki nim. Jego motto to: Dzieci nie potrzebują doskonałych rodziców, ale autentycznych rodziców z krwi i kości, którzy nie wiedzą wszystkiego, ale są gotowi, żeby się rozwijać. Dzisiaj przybliżę wam jego książkę pt. „Twoje kompetentne dziecko”.

Podstawowy błąd

Wielu dorosłych dosyć pobłażliwie podchodzi do dzieci, szczególnie małych. Zakłada, że dziecko nie rodzi się jako stuprocentowy człowiek. Nawet w naszej kulturze jest dużo przysłów, które dewaluują dzieci. Takim przykładem jest: Dzieci i ryby głosu nie mają. Co wolno wojewodzie, to nie tobie smrodzie. Utożsamiając się z tym twierdzeniem, możemy przeoczyć bardzo ważny aspekt rozwojowy naszych dzieci. To jak traktujemy nasze dzieci determinuje ich przyszłość, ale też i przyszłość świata. Zapominamy, że dzieci mogą być dla nas bardzo dobrymi nauczycielami. Jeżeli pozwolimy sobie na głęboki dialog z nimi, doświadczymy zupełnie innego spojrzenia na sprawy oczyma naszego dziecka.

Metody wychowawcze

Jesper Juul w swojej książce pisze, że dziecko rodzi się w pełni istotą ludzką, ma w pełni rozwiniętą empatię i wrażliwość, a cechy te są wrodzone, nie wyuczone. Podkreśla jak ważny jest bunt dwulatka i dziecka okresu nastoletniego. Podkreśla, by nie „łamać” charakteru swojego dziecka, ponieważ albo zacznie na bunt odpowiadać oporem, albo całkowicie straci inicjatywę, by stać się osobą zależną. Może myślicie, że dzięki temu będzie podporządkowane i ułożone? Nic bardziej mylnego. Dzieci takie jako dorośli nie będą potrafiły samodzielnie podejmować decyzję i mimo dojrzałego wieku, stale będą was pytać o radę, lub decyzyjność pozostawią partnerowi i całkowicie się od niego uzależnią. To czego potrzebuje nasze dzieci to jasno ustalonych granic. Dają poczucie bezpieczeństwa i są drogowskazem pokazującym kierunek działania. Nim postawimy granice dziecku, najpierw jednak trzeba postawić je sobie. Chcąc mądrze wychować dziecko należy zwrócić uwagę na fakt, że tak popularna jednomyślność jest bardzo trudna do  utrzymania, dlatego autor podkreśla, że ważniejsza jest świadomość i zgoda w temacie, że różnica zdań jest dopuszczalna. To co sprawia, iż dzieci czują się niepewne, to przeświadczenie rodziców o tym, że różnica zdań jest zła i niepożądana. W dalszej części książki omawia także: konsekwencje, stanowczość, sprawiedliwość. Łamie stereotypowe myślenie na temat tych cech rodzicielskich.

Współdziałanie, a integralność dzieci

Dzieci mają naturalną potrzebę współdziałania, najpierw naśladują rodziców, a później innych dorosłych. Autor podaje przykład dziecka, które było bardzo niespokojne w żłobku. Jego niepokój wziął się z niepokoju matki, ponieważ ta obarczała się wyrzutami sumienia, że musi iść do pracy, zostawiając dziecko w żłobku. Dziecko współpracowało z matką. Jego płacz, był wewnętrznym płaczem matki, która pozostawiała go bez swojej opieki. Zmiana myślenia i emocji związanych z rozłąką matki, wpływa pozytywnie na zachowanie się dziecka w żłobku.

Coś co stanowi o dziecięcej indywidualności, to integralność. Wiąże się ona z jego tożsamością, granicami i potrzebami osobistymi. To na co zwraca Jesper Juul, to fakt, że dzieci często zaniedbują swoje potrzeby, jeśli nie są one zgodne z potrzebami rodziców. Im bardziej narusza się dziecięcą integralność, tym bardziej zaczyna współpracować z dorosłym. Jest to niebezpieczna sytuacja, ponieważ w sytuacji zagrożenia zaczyna współpracować z oprawcą i mu się podporządkowuje, bo wcześniej rodzice złamali jego integralność.