Dzisiaj zapraszam cię do świata dziecięcych zachowań. Kiedy przyglądasz się swojemu dziecku, to wiedz, że najczęściej wykorzystujesz któreś zniekształcenie poznawcze, by określić swoje dziecko. Niestety często bywa tak, że rodzice zamiast zagłębić się w potencjał własnego dziecka mają potrzebę porównać go na tle innych dzieci. To błędne założenie i w zależności od tego, jaki filtr wybierzesz, obraz własnego dziecka wyjdzie ci zniekształcony, co rzutować może, a w zasadzie rzutuje, na jego rozwój. Pozwól, że przedstawię ci potencjał twojego dziecka według jego charakterystycznego zachowania według modelu DISC.
Model DISC pokazuje nam styl zachowania się danego dziecka. Pamiętaj, że wszystkie style, a jest ich cztery, są pozytywne i wnoszą coś ważnego dla świata. Nikt z nas nie jest reprezentantem jednego stylu. W każdym dziecku znajdują się wszystkie, natomiast jeden z nich okazać się może wiodącym. To co dziedziczymy, to temperament. Możesz być introwertyczny lub ekstrawertyczny. Oczywiście, że można popracować nad temperamentem i dostosować się do otoczenia, natomiast i tak powracać będziesz do siebie. To taki efekt naciągniętej gumy. Możesz w ramach potrzeb wejść w skórę ekstrawertyka, by potem czym prędzej usuniesz się w swój cudowny świat introwersji. Każdy styl ma swoje mocne strony i jest niezbędny do funkcjonowania pozostałych, stąd nie ma potrzeby zmieniać tego ani w sobie, ani tym bardziej we własnym dziecku. To, że jesteśmy mieszanką wszystkich stylów pozwala nam na elastyczne zachowanie w różnych sytuacjach. Przecież zdarza się, że w zależności od zdarzenia stosujemy różne style zachowania i nie ma w tym nic złego. Świadczy to o naszej elastyczności i umiejętności dostosowania się, ale w zgodzie z samym sobą. To dzięki tej umiejętności potrafimy budować pozytywne i trwałe relacje. Być przyjacielem, partnerem, kolegą czy koleżanką. Poznaj więc bliżej swoje dziecko i wspieraj jego potencjał.

Nasz gepard Dariusz

To dziecko skupione na osiągnięciu celu. Bardzo szybko przejawia cechy przywódcze. Są urodzonymi liderami, decydują za rodzeństwo, dzieci w grupie i najchętniej decydowaliby za rodzica. Często rodzice uważają gepardy za uparte. Natomiast one dokładnie wiedzą czego chcą i stoją przy swoim stanowisku. Z racji skupienia na celu i potrzebie posiadania kontroli nad wszystkim, bardzo lubią zmiany. Szybko podejmują decyzje, korygują błędy innych. Chętnie angażują się w organizację różnych kampanii i sami chcą wszystkiego dopilnować. Mówią wprost, bez intencji obrażenia kogoś. Dzieci gepardy mają trudną rolę do odegrania. Na wszystko mają odpowiedź; wiedzą, co należy zrobić; błyskawicznie podejmują decyzję. Natomiast takie cechy sprawiają, że trudno im budować relacje, bo bywają apodyktyczni i inni w ich towarzystwie czują się niezręcznie. Mając w domu geparda możesz spać spokojnie, bo zlecone zadania wykona w 100%. Świetnie wszystko zorganizuje i jeszcze doda coś od siebie. W kontaktach z innymi osobami sprawia wrażenie chłodnego, ponieważ jego rozmowa skupia się na konkretnych zadaniach, a nie na towarzyskiej rozmowie. Praktycznie small talk go nudzi, stąd często zmienia kierunek rozmowy na tematy, które go interesują. To, że nie potrafi okazywać tak ciepła jak surykatka i panda sprawia, że budzi w innych dystans. Jest to jednak zasłona dymna, bo podobnie jak i inne zwierzaki potrzebuje miłości. Dobrze mieć w domu geparda, bo nie boi się ryzyka, lubi rywalizację, energicznie planuje i rozdziela prace. I ku zmartwieniu rodziców, tak naprawdę nie odczuwa potrzeby posiadania przyjaciela. Woli swój wolny czas spędzić na skupieniu się na pracy, w tym na pracy, na rzecz innych. Przez potrzebę ciągłego działania należy nauczyć swojego geparda odpoczywać i relaksować się. Pokaż mu, że otaczają go dzieci o różnych modelach zachowań i ta różnorodność jest ważna, więc nie mają naciskać, oceniać i manipulować słabszymi, w ich ocenie, dziećmi. Gepardy lubią wygodną, klasyczną odzież. Ma być dobrze dopasowana, bez udziwnień. Modnie i z gustem. Rzeczy mają wyglądać na dobre gatunkowo i dające przewagę nad innymi.

Nasza surykatka Irenka

Posiadanie w domu takiego dziecka to radość, gdyż często jest uśmiechnięta, wszędzie jej pełno. Bywa głośna, lubi być widoczna i przeważnie domaga się skupienia na sobie. Często buja w obłokach, może mieć tendencję do koloryzowania historii, by lepiej brzmiały. Pragnie być wiecznie szczęśliwa i ucieka od smutasów. Jest towarzyska i czerpie energię od innych. W kontaktach jest emocjonalna i wylewna. Do szkoły chodzi dla zabawy, nauka jest na drugim planie. Surykatka ma dar przyciągania innych. Zawsze znajdzie wyjście z sytuacji obronną ręka, a jak jej coś nie wyjdzie nie rozpacza długo, czasem w ogóle. Jest duszą towarzystwa, chociaż ma tendencję do budowania płytkich relacji. Zawsze będzie tam, gdzie usłyszy swoje imię. Potrzebuje kontaktu cielesnego, stąd lubi w czasie rozmowy dotykać swojego rozmówcę. Często nawet jak nie zna kogoś, po przywitaniu obejmuje rozmówcę. Nie ma pamięci do dat, imion, miejsc i faktów, stąd poznane osoby i miejsca kojarzy przez nadanie im swoistych określeń emocjonalnych, np. Jacek płaczek, Ewelinka od cukierków itp. Mając w domu surykatkę, pilnuj, gdy coś opowiada, by skupiała się na najważniejszych faktach. Naucz słuchać swoje dziecko i uwrażliwiać na potrzeby innych. Gdy ma przyjaciela, ucz czym jest przyjaźń, ponieważ bardziej lubi mieć wokół siebie satelitów i pochlebców, niż prawdziwych przyjaciół. Naucz robienia notatek, ponieważ mając kiepską pamięć często zapomina, co komu obiecała i co ma zrobić. Niestety często potrzebuje powtórzę i przypomnień, więc jeśli zależy ci na tym, by twoje dziecko coś zrobiło, napisz mu wiadomość lub zapisz na kartce i…przypomnij wiadomością.

Nasza panda Sabina

Takie dziecko w domu, to plaster na każde zmartwienie. Ich rolą jest bycie buforem łagodzącym ekstremalne zachowanie pozostałych trzech temperamentów. Panda to stabilizacja i równowaga. Wyhamowuje szalone pomysły surykatki. Nie robią na niej wrażenia energiczne działania geparda i nie bierze zbyt serio zawiłych planów mrówki. Panda wnosi w nasze życie równowagę. Lubi przebywać w gronie przyjaciół, ale szczęśliwa czuje się, gdy jest sama. Chętnie słucha i jest uważna. Nie ma problemu z dostosowaniem się do reszty towarzystwa i do otaczających ją warunków. Jest elastyczna. Spokojna panda nigdy się nie spieszy, wręcz źle się czuje w grupie, która nastawiona jest na wykonanie zadania. W sytuacjach problemowych zachowuje zimną krew, nie poddając się emocjom. Ma wielu przyjaciół i jest wierna. Dobrze się z nią żyje, bo ma jasno określone zasady. Nie lubi konfliktów, stąd często zaprasza do rozwiązania ich. W związku z tym, że pandy są wygodne i nie lubią zmian. Powoli przeprowadzaj ją przez zmianę. Surykatka na wieść o nagłym wyjeździe będzie gotowa za 10 minut. Panda będzie oponować i podważać sens wyjazdu. Nie lubi spontanicznych niespodzianek. Najchętniej spędziłaby czas w domu, w swoim wygodnym fotelu i ubraniu. Gdy wyciągniesz ja na jakąś zabawę, znajdzie wygodny fotel w ustronnym miejscu i będzie się przyglądać reszcie. Nie przepada za hałasem. Nadmiar bodźców ją męczy. Także uszanuj to jako rodzic. Do wszelkich zmian potrzebujesz przygotować dziecko i dać mu czas na otwarcie się na nie. Kiedy ma coś do wykonania często zwleka i czeka na lepszy moment. Cierpi na syndrom jutra: Nigdy nie rób dzisiaj, co możesz zrobić jutro. Potrzebują więc od nas, rodziców delikatnej presji, by dokończyć narzucone mu zadanie. Podobnie jest z ich niezdecydowaniem. Naucz swoje dziecko dokonywania decyzji. Pamiętaj, że potrzebują najwięcej czasu spośród pozostałych zwierząt, stąd nacisk, tylko jeszcze bardziej je zablokuje. Ucz ją dokonywania wyborów pomiędzy dwoma rzeczami, powoli. Nie poddawaj się i nie poganiaj. Ważną cechą pandy jest żelazny charakter. Jak coś postanowi, tak zrobi. Stąd uszanuj jego zdanie. To co istotne, będąc rodzicem pandy, to zrozumienie jej temperamentu i spojrzenie na świat z jej perspektywy.

Nasz pracowita mrówka Celina

Jeżeli jesteś rodzicem mrówki, to zapewne odnosicie wrażenie, że cokolwiek zrobiliście, możecie zrobić to lepiej. Przywiązuje ogromną wagę do szczegółów. Jak coś obiecaliście, to będzie wam wiercił dziurę w brzuchu, aż tego nie zrobicie. Nie jest łatwowierny i potrzebuje sprawdzenia, przemyślenia decyzji. Nie jest w stanie zachować się entuzjastycznie i dla niego nic nie jest perfekcyjne. Często się wypala, bo podążą za ideałem, który nie istnieje. Zadania, które wykonuje są rzeczowe i przeważnie bez zarzutów. Mrówka jest utalentowana i twórcza. Ma zamiłowanie do porządku, prostoty i zorganizowania. Lubi wykresy, schematy i liczby. W pokoju ma poukładane rzeczy i nie znosi, gdy ktoś bierze je bez zapytania o zgodę. Twoja mrówka jest osobą bardzo wrażliwą i skupioną, dbającą o potrzeby innych. Ich repertuar emocji skupiony jest na zamartwianiu się. Ucz swoje dziecko szukania powodów do radości, ponieważ nikt nie lubi smutasów. Pokaż, że nawet trudne sytuacje kryją pozytywne rozwiązania. Ze względu na zamiłowanie do perfekcjonizmu i wygórowanych celów, naucz swoje dziecko odpuszczania. Potrafią dniami planować zanim wezmą się do pracy. Pokaż dziecku, że są sytuacje, w których trzeba od razu podjąć decyzję.