Obecność, ale też i nieobecność ojca w życiu córki to temat, który może wywołać wiele skomplikowanych emocji, które przekładają się na skutki psychologiczne. Relacje ojców z córkami są kluczowe dla kształtowania tożsamości i rozwoju osobistego młodej kobiety. Warto przyjrzeć się, jak brak zdrowego rodzicielstwa może wpływać na kształtowanie kobiecości i dorosłe relacje córki z innymi mężczyznami. Być może słyszeliście już nowy termin „Daddy Issues”, który coraz częściej słyszymy w kontekście psychologii i relacji międzyludzkich. Co to tak naprawdę oznacza i jakie mogą być jego skutki? Warto zrozumieć to pojęcie i jego wpływ na nasze życie, szczególnie w relacji ojciec-córka.
Daddy Issues – co to jest?
„Daddy Issues” to ogólny termin, który odnosi się do psychologicznych i emocjonalnych problemów lub konfliktów, które wynikają z relacji dziecka z ojcem lub braku takiej relacji. Te problemy mogą mieć różne źródła, a ich wpływ jest zróżnicowany i indywidualny dla każdej osoby. Ważne jest zrozumienie, że „Daddy Issues” nie muszą być nieodwracalne. Terapia, zarówno indywidualna, jak i terapia rodzinna, i tutaj polecam konsultacje rodzicielskie ze mną – zapisz się jeżeli czujesz potrzebę przyjrzenia się swojej relacji. Świadomość tych problemów to pierwszy krok do ich rozwiązania.
Jak nieobecność ojca wpływa na życie córki?
Nieobecność ojca może mieć wiele aspektów. Nieobecność poprzez odejście od rodziny, zdrada matki, praca zawodowa w innej części świata, służba wojskowa, wyjazdy na misje, ucieczka w pracę, skupienie się na sobie, nieumiejętność wypełnienia roli ojca, niechęć do podjęcia roli ojca, odsunięcie przez matkę ojca od córki – zagarnięcie jej i budowanie negatywnego obrazu ojca i wiele, wiele innych… Jak widzicie jest niemało aspektów nieobecności ojca w życiu córki. Natomiast bez względu na jego brak w jej życiu, córce przyjdzie zmierzyć się z konsekwencjami. Poznajmy je bliżej.
Wzrost ryzyka niskiej samooceny
Nieobecność ojca w życiu córki może przyczynić się do niższej samooceny. Ojciec pełni ważną rolę w budowaniu pewności siebie u córki. Brak jego wsparcia emocjonalnego i akceptacji może prowadzić do wątpliwości co do własnej wartości, co może wpłynąć na rozwijanie kobiecości. Bycie księżniczką tatusia nie jest niczym złym w młodszych latach życia. Praktycznie od piątego roku życia, córka zwraca się ku ojcu, by otrzymać od niego wsparcie emocjonalne potrzebne do budowy jej samooceny. Stąd, to co usłyszy od niego, będzie w niej rezonowało w dorosłości. Błędnym jest przekonanie, że surowe zasady i rygor hartuje dziewczynkę. Zdania takie jak: Jak ty wyglądasz?, Mogłabyś schudnąć…, Dziewczyny nigdy nie będą inżynierami! To nie dla ciebie, Mogłabyś wziąć przykład z X… Stwierdzenia te zabierając moc wiary w siebie dorastającej córce.
Trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji z mężczyznami
Relacje ojców z córkami stanowią wzorzec dla przyszłych relacji córki z mężczyznami. Brak tej relacji lub negatywne doświadczenia związane z ojcem może skomplikować nawiązywanie zdrowych i satysfakcjonujących związków w dorosłym życiu. Córki mogą być bardziej podatne na trudności w zaufaniu mężczyznom lub na wybieranie partnerów, którzy nie są dla nich odpowiedni. Toksyczne wzorce zachowań ojca możemy spotkać wśród kobiet stale romansujących, wchodzących w coraz to nowy flirt i budujących płytkie relacje. Możemy spotkać wśród kobiet, które jak huba przyczepiają się do partnera, rezygnując z własnych potrzeb, będąc gotowe do spełniania zachcianek swojego partnera, sprawiają, że same dają się nadużywać. Z powodu niewypowiedzianej złości do ojca mogą zamrozić się w sobie delikatność i w sposób męski podchodzić do relacji z partnerem, nadużywając, wykorzystując jego uczucia, manipulując nim i dominując w relacji.
Poszukiwanie akceptacji i miłości w niezdrowy sposób
Córki, które doświadczyły nieobecności ojca, mogą czasem próbować zapełnić tę emocjonalną lukę w niezdrowy sposób, taki jak: nadmierna eksploracja seksualna lub potrzeba ciągłej akceptacji od innych. To może prowadzić do problemów z samokontrolą i zdrowym rozwojem. Spotkać można kobiety, które nadal pozostają dziewczynkami i szukają za partnerów dojrzałych, z dużą różnicą wieku mężczyzn, by ci zaspokoili ich potrzebę miłości ojcowskiej, której nie otrzymały w domu rodzinnym. Niestety partnerstwo takie nie ma zdrowych ram, bo mężczyzna zaczyna pełnić podwójną rolę: ojca i mężczyzny, co wzajemnie się wyklucza. Na drugim biegunie znajdują się kobiety, które przez swoją nadmiernym epatowaniem seksualności poszukują miłości w oczach mężczyzn. Badania dowodzą, że często prostytutkami zostają dziewczynki nieobecnych ojców. Zdecydowanie szybciej do pierwszych inicjacji seksualnych dochodzi u nastolatek, które w swoim życiu doznały toksycznych wzorców zachowań ojców.
Wpływ na tożsamość i role płciowe
Nieobecność ojca może wpłynąć na rozwijanie się wzorców zachowań i oczekiwań związków między płciami. Wpływ na tożsamość i role płciowe odnosi się do sposobu, w jaki ojciec, wpływa na kształtowanie tożsamości płciowej i roli płciowej swoich córek. Tożsamość płciowa odnosi się do sposobu, w jaki osoba postrzega siebie kobietę. Role płciowe to oczekiwane zachowania, obowiązki i normy społeczne związane z płcią. Pozytywna relacja córki z ojcem, oparta na miłości, wsparciu i akceptacji, może pomóc w kształtowaniu zdrowej tożsamości płciowej i pozytywnych ról płciowych. Ojciec może być modelem męskości, który wpływa na to, jak córka rozumie mężczyzn oraz jak oczekuje, że zostanie traktowana przez mężczyzn. Z drugiej strony, toksyczny lub nieobecny ojciec może prowadzić do problemów z tożsamością płciową i rolami płciowymi córki. Może to prowadzić do niepewności, braku pewności siebie, a nawet trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji z mężczyznami.
Potencjalny rozwój silniejszej niezależności
Jednak nieobecność ojca nie zawsze musi prowadzić do negatywnych skutków. Niektóre córki w wyniku tych doświadczeń mogą rozwinąć silniejszą niezależność i zdolność radzenia sobie w życiu. Mogą kształtować swoją kobiecość w bardziej niezależny i odważny sposób. Kobiety takie najczęściej świadomie podejmują decyzję, że terapia rodzinna lub indywidualna jest tym, co pozwoli im się rozwijać ku przyszłości. Często piastują odpowiedzialne stanowiska zawodowe. Dbają o swoją niezależność i poszukują partnerów równych sobie, a jako matki dbają o relację swojego partnera z córką. Bywa też tak, że zamrażają się na relację i poświęcaj się pracy. Są aktywne, zaangażowane, pną się po szczeblach kariery i… wracają do pustych domów.
Czy blog Ci się podoba, a treści są dla Ciebie wartościowe? Możesz dobrowolnie wesprzeć moją działalność!
Charakterystyka toksycznych zachowań ojców
Przyjrzyjmy się ojcom, którzy mając toksyczne wzorce zachowań wpływają negatywnie na emocjonalny i psychiczny rozwój swoich dzieci, w tym przypadku córek. Dobrze jest pamiętać, że nasz rodzicielski wpływ pozostawia trwałe szkody, które dorosłe już nasze dzieci potrzebować będą przepracować. Poznajmy kilka przykładów toksycznych zachowań ojców:
Ojciec kontrolujący
To ojciec próbujący kontrolować każdy aspekt życia swojego dziecka. Decyduje o wszystkim, od wyboru przyjaciół po ścieżkę kariery. Najczęściej przywożą i odbierają dzieci ze szkoły, nawet jak te są już w siódmej klasie i mogą samodzielnie się poruszać po drodze. Sami najlepiej wiedzą, czego potrzebuje dziecko: zajęcia sportowe, tylko takie, które sami by chcieli uprawiać; szkoła językowa, tak, ale wybrana przez niego. Najlepiej jeszcze jak sam pójdzie z dzieckiem na rekrutację i się będzie wypowiadał w jego imieniu; znajomi – hmm, niekoniecznie, chyba, że przejdą casting u ojca; dziewczyna/chłopak – uuu, to grubsza sprawa. Najlepiej jak prześwietli rodzinę, stan konta i oceny w szkole. Wszystko musi mieć pod kontrolą i jego zdanie jest ostateczne.
Córki tego rodzaju ojców mogą doświadczać braku autonomii i poczucia, że nie są w stanie podejmować własnych decyzji. To może prowadzić do frustracji i utraty pewności siebie. Najczęściej odsuwają się od znajomych, bo wstydzą się im powiedzieć, że nie mogą się spotykać, ponieważ ojciec twierdzi, że nie są „dobrą” partią, Podobnie jest z chłopakami. Jak już ich mają, to robią wszystko, by się rodzice, patrz ojciec, nie dowiedzieli. Spotkania poza domem, udawanie, że to kolega z klasy. Chociaż duży natłok zajęć wybranych przez tatę i tak ogranicza ich wolny czas do minimum. Budzić się może tęsknota za normalnym życiem nastolatki, do buntu zazwyczaj nie dochodzi, gdyż dodatkowo tato ma „ciężką rękę”. Natomiast w wieku dorosłym odsuwają się, o ile nie zrywają więzi z rodziną, a dokładnie z ojcem. Czasem terapia rodzinna lub indywidualna są wybawieniem i dzięki temu ich dorosłe relacje z innymi mężczyznami wchodzą na prawidłowe tory.
Ojciec krytykujący
Ten typ ojca jest zawsze gotów wytykać błędy i krytykować swoje córki. Niezależnie od osiągnięć, zawsze znajdzie coś do narzekania. Ingerują w każdą przestrzeń. Zaczynając od wyglądu, ubioru, wagi, budowy ciała, zainteresowań, aktywności fizycznej, sposobu spędzania wolnego czasu, robienia sobie posiłku, ścielenia łóżka, sposobu mycia zębów… Można tak wiele wymieniać. Praktycznie nie ma elementu, który można byłoby zrobić lepiej czy inaczej.
Córki, których ojcowie są nadmiernie krytyczni, często rozwijają niską samoocenę i mogą unikać prób osiągnięcia sukcesu, aby uniknąć krytyki. Zazwyczaj w dorosłe relacje córek ojców krytykujących oparte są na perfekcjonizmie, który odbiera radość w życiu. Wszystko musi być na dosłowne na tip-top, bo jak nie jest wpadają w panikę, płacz lub przekreślają swoją wartość. Życie takich młodych kobiet zamienia się w piekło bulimii, anoreksji, kompulsywnych zachowań. Wpływ ojca, nawet gdy jest nieobecny towarzyszy dziewczynom w drodze przez życie.
Ojciec obojętny
Ten rodzaj ojca jest emocjonalnie obojętny wobec swojej córki. Nie wyraża zainteresowania ani wsparcia emocjonalnego. Może nie wykazywać chęci spędzania z nią czasu. Może unikać rozmów i interakcji z nią. Gdy córka potrzebuje wsparcia lub rozmowy z ojcem, ten nie wykazuje zrozumienia, bagatelizuje lub prześmiewa problemy, co powoduje, że dziewczyna zamyka się na własne potrzeby i zamraża emocje, mając do nich utrudniony dostęp. Ojciec obojętny może nie uczestniczyć w aktywnościach i wydarzeniach ważnych dla córki, takich jak imprezy szkolne czy sportowe, co może sprawiać wrażenie braku zainteresowania życiem dziecka.
Dzieci, które doświadczają obojętności ze strony swoich ojców, mogą borykać się z problemami emocjonalnymi i poczuciem opuszczenia. U dorastających córek prowadzi to do utraty zaufania i trudności w komunikacji z mężczyznami. Niewyrażanie własnych potrzeb i dzielenia się swoimi problemami w obawie przed ośmieszeniem ich. Nieobecność ojca w wychowaniu córki, sprawia, że dziewczynom brakuje pozytywnego wzorca potrzebnego do budowania świadomej relacji z partnerem
Ojciec agresywny fizycznie lub werbalnie
Ten rodzaj ojca używa przemocy fizycznej lub werbalnej jako formy kontroli. Jego zachowanie jest często zastraszające i destrukcyjne. Ojciec ten często używa obraźliwych, poniżających i obraźliwych słów wobec swoich córek. Może używać wyzwisk, przekleństw i ciągłego krytykowania. Może regularnie wyrażać poniżające uwagi na temat wyglądu, umiejętności i osiągnięć córek, co prowadzi do obniżenia ich samooceny. Ma tendencje do nadmiernego kontrolowania życia córek, ograniczając ich wolność i nie pozwalając na niezależność. Ojciec ten może manipulować emocjami córek, szantażując je emocjonalnie lub wykorzystując ich miłość i potrzebę akceptacji. W najbardziej drastycznych przypadkach, ojciec agresywny może stosować przemoc fizyczną wobec córek. To obejmuje: bicie, szarpanie, kopanie lub inne formy przemocy cielesnej. Córki w takiej rodzinie często żyją w atmosferze strachu i niepewności z powodu nieprzewidywalności i agresji ojca. Agresywny ojciec może próbować izolować córki od przyjaciół i innych bliskich osób, co utrudnia im poszukiwanie wsparcia i pomocy.
Dziewczynki, które są ofiarami agresji ze strony swoich ojców, mogą doświadczać trwałych obrażeń zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych. Mogą odczuwać lęk, depresję, poczucie winy, poczucie beznadziejności i inne trudne emocje. Agresywne zachowanie ojca, takie jak ciągłe krytykowanie i poniżanie, może prowadzić do obniżenia samooceny córek. Mogą wierzyć, że są bezwartościowe lub niezdolne do osiągnięcia sukcesu. Niektóre dojrzewające córki mogą reagować na agresję ojca poprzez autodestrukcyjne zachowania, takie jak samookaleczanie, nadużywanie substancji chemicznych lub próby samobójcze. Młode kobiety, które dorastają w toksycznym środowisku rodzinnym, mogą później powtarzać te wzorce w swoich własnych relacjach, tworząc cykl przemocy.
Ojciec narkotykowy lub uzależniony
Ten rodzaj ojca jest uzależniony od substancji psychoaktywnych lub innych uzależnień, co prowadzi do zaniedbywania swoich obowiązków rodzicielskich. Może wykazywać nieregularne zachowanie, w zależności od poziomu spożycia substancji. W okresach abstynencji może być bardziej normalny, ale w okresach spożywania substancji może być wręcz nieobliczalny. Uzależnienie prowadzi do problemów finansowych, co może negatywnie wpływać na jakość życia rodziny, w tym na możliwość dostarczenia podstawowych potrzeb. Ojciec zatopiony w używkach ma problem z komunikacją z rodziną, co może powodować trudności w rozwiązywaniu problemów i wyrażaniu uczuć. Należy także wspomnieć o dużym prawdopodobieństwie przemocy domowej, co może zagrażać zarówno fizycznemu, jak i emocjonalnemu bezpieczeństwu rodziny.
Dziewczynki, których ojcowie są uzależnieni, mogą cierpieć na brak stabilności i bezpieczeństwa w swoim otoczeniu. Córki uzależnionego ojca często doświadczają trwałej traumy emocjonalnej, wynikającej z niestabilności i konfliktów w domu oraz z obserwowania zachowań uzależnionego ojca. Nieobecność ojca skupionego na uzależnieniu sprawia, że dorastające córki doświadczają obniżonej samooceny ze względu na brak wsparcia i akceptacji ze strony ojca oraz na toksyczne wzorce komunikacji w domu. Obecność uzależnionego ojca może zwiększyć ryzyko rozwoju nałogów u córek, które mogą próbować radzić sobie ze stresem i emocjonalnymi trudnościami poprzez używanie substancji psychoaktywnych. Córki mogą być bardziej narażone na toksyczne wzorce zachowań i przeniesienie ich do swoich przyszłych relacji i rodzin.
Ojciec wymagający perfekcji
Ojciec ten dąży do doskonałości we wszystkim, co robi i oczekuje tego samego od innych, w tym od swoich córek. Pragnienie doskonałości jest dominującym celem w jego życiu. Jest skłonny do krytykowania siebie i innych za każdy błąd lub niepowodzenie. Często jest surowy i nie okazuje zrozumienia wobec niedoskonałości. Wymaganie perfekcji może prowadzić do stałego stresu i napięcia, zarówno u ojca, jak i innych członków rodziny, w tym dzieci. Niestety toksyczne wzorce zachowań ojców, którzy wysoko stawiają wymagania wobec córek wpływa na zrozumienia dla emocji i potrzeb swoich córek, skupiając się przede wszystkim na ich osiągnięciach, co dyskwalifikuje ich jako ludzi, a jedynie kwalifikuje jako obiekty do poprawy.
Córki ojców wymagających perfekcji mogą cierpieć na niskie poczucie własnej wartości, ponieważ zawsze czują, że nie spełniają standardów i oczekiwań ojca. Mogą rozwijać perfekcjonistyczne tendencje, dążąc do doskonałości we wszystkim, co robią, co może prowadzić do chronicznego lęku przed niepowodzeniem. Córki mogą tracić radość z osiągnięć, ponieważ zawsze oczekują więcej od siebie i nigdy nie czują się spełnione. Mogą rozwijać toksyczne wzorce w swoich przyszłych relacjach, poszukując potwierdzenia i akceptacji od partnerów w sposób niezdrowy. Wysoki poziom stresu i nacisku na perfekcję może prowadzić do zdrowotnych konsekwencji, takich jak zaburzenia snu, problemy z układem pokarmowym i innych o mniejszym lub większym wpływie na jakość życia. Warto rozważyć terapię indywidualną lub terapię rodzinna, aby pomóc sobie w radzeniu z konsekwencjami nacisku na perfekcję ze strony ojca. To może pomóc w zrozumieniu i przepracowaniu tych trudności oraz w budowaniu zdrowszych wzorców zachowań i myślenia.
Podsumowanie
Warto podkreślić, że toksyczne zachowania ojców mogą mieć szkodliwe konsekwencje dla zdrowia psychicznego i emocjonalnych córek. Dla takich młodych kobiet ważne jest znalezienie wsparcia i pomocy w radzeniu sobie z traumą wynikającą z toksycznego rodzicielstwa. Jednocześnie, toksyczni ojcowie również mogą potrzebować wsparcia i pomocy, aby przepracować swoje własne problemy i poprawić swoje relacje z dziećmi. To, co niesamowite, to jeżeli mamy w sobie przestrzeń do zmiany, to relacje z dziećmi, a w tym wypadku z córkami, można poprawić. Pierwszym krokiem może być zaznajomienie się z moim filmem i wpisem blogowym „Jak skutecznie komunikować się z własnym dzieckiem”. Może to być wstęp do zmiany, która pozwoli wam na odbudowę relacji. Czy warto? W moim odczuciu- tak. Zmiana, to jedyna pewna rzecz w naszym życiu.
Warto przeczytać
Moi Drodzy. Jeżeli zaciekawiło was, to co mówię, to ogromnie polecam do uzupełnienia swojej wiedzy literaturę, z której sama korzystam. Bardzo przydatna do dzisiejszego wpisu jest książka „Dzieciństwo do poprawki. Uwolnij się od cienia rodziców, energetycznych wampirów”, autorstwa Sylwii Sitkowskiej. To, jakimi jesteśmy dorosłymi, w ogromnym stopniu zależy od tego, jakimi byliśmy dziećmi i jak wyglądało nasze dzieciństwo. To, co w nas dobre, co nas motywuje, napędza i stanowi o naszej sile, ale też często to, co nas blokuje, co nam przeszkadza, podcina skrzydła – oto bagaż, jakim obdarowują nas rodzice i najbliższe otoczenie w okresie dorastania. Także dzieciństwo, które wspominamy jako szczęśliwe, mogło pozostawić w nas przekonania negatywnie oddziałujące na funkcjonowanie w dorosłości – o czym być może nawet nie wiemy! Przekonania te mogą mocno wpływać na nasze życie, decyzje, zachowania.
Zachęcam do jej kupna przez mój link afiliacyjny. Dzięki temu zachęcacie mnie do stałego poszerzania mojej biblioteki o ciekawe książki, z którymi chętnie się z wami dzielę
Zainteresowany książką? Sprawdź, gdzie kupisz ją w korzystnej cenie. Kupując przez linki poniżej wspierasz rozwój bloga. Dziękuję!
Zachęcam do subskrypcji mojego kanału na Youtube:
Zapraszam również do obejrzenia filmu omawiającego temat:
Zachęcam cię do skorzystania z do konsultacji rodzicielskich ze mną. Kliknij w przycisk poniżej i dowiedz się więcej.
Przeczytałeś już:
